บล็อกคนมันซวยยยยยยยVer.เคี้ยวไม่มีจน

โลกใบนี้ไม่มีห่าอะไรดีซักอย่างมีอะไรดีมากมาย......

อย่างน้อยก็ชีวิตเหี้ยๆของกูดีๆของที่มีพร้อมทุกอย่าง

ไม่ว่าจะเป็นหนี้สินท่วมหัว,เงินเดือนน้อยเหมือนสัตว์

ชีวิตพอเพียงมีอยู่มีกินไร้ซึ่งโรคาและเงินทอง

สมมุติว่านี่คือสมัยสงครามโลกเออสิวะมึงจะเขียน

ห่าอะไรก็ได้นี่บล็อกมึงไม่ใช่บล็อกกู

วันนี้เขาเดินอยู่กลางถนนทางเดินที่มีมนุษย์มาก

มายก่ายกองไอ้เหี้ยเดินกันเหมือนสัตว์เบียดกัน

แดกอาหารพลันเขาก็เบิ่งเนตรไปเห็นป้ายประกาศ

ทหารและแล้วเขาก็......

เข้าไปอ่านป้ายซึ่งมีใจความว่ารับสมัครทหารบุก

ไปตายในสนามรบ.....

............

...........

.........

.......

เขารีบไปที่รับสมัครอย่างรวดเร็วเดินออกจากป้าย

ทันที.....

.....อะไรวะ...แซนด์วิชอันละ๒๐๐ห่าอะไรวะแพง

ฉิบหายไม่แปลกช่วงสงครามเบื้องหน้าเขาคือคน

ยากจนอดยากเกือบตาย[น่าจะตายได้แล้ว]เขารีบ

ควักแซนด์วิชที่ซื้อมาให้ทันทีเขาเห็นว่าตาบอดเลย

แอบหยิบเงิน

จากกระป๋องของขอทานมา10[สมมุติว่าเป็นอัฐ] 

จากนั้นเขาก็เดินต่อไป

...........

........

.......

....

...

ตูม!!!มมม!!!มมม!!!

เสียงระเบิดไม่ไกล้ไม่ไกล

..

..

.

..

คำถามท้ายเรื่องคือระเบิดตกที่ไหน[คนที่อ่านจนจบคงรู้]

กรุณาcommentด้วยเดี๋ยวจะมาเฉลยในentryต่อไป