บล็อกคนมันซวยยยยยยยVer.เคี้ยวไม่มีจน

56,782,375,350.55 อัฐ : ว่าด้วยความร่ำรวยแบบไม่เจตนา

จากรวมเรื่องสั้นชุด หลังอานบุรี

เขียนโดย วินทร์ เลียววาริณ ยัดลงบล็อกโดยFuxchai

โฆษก : "สวัสดีครับท่านผู้ชม นี่คือรายการ กัดดดดดไม่ปล่อยยยยย ช่อง 13 ทีวีหลังอานบุรี สามทุ่มทุกคืนวันอังคาร วันนี้เราได้รับเกียรติ จากท่านรัฐมนตรีหลังอานบุรีห้าท่านมาให้เราสัมภาษณ์อย่างเจาะลึก เจาะทะลุ เจาะทะลวง เจาะถึงใจ เจาะถึงกึ๋น รับรองว่ามันแน่ หากท่าน ไม่สะใจ โทรศัพท์เข้ามากัดดดดได้อีก อย่าาาาา! อย่าเพิ่ง! อย่าเพิ่งลุก ไปไหน ดูผู้อุปถัมภ์รายการก่อน แป๊บบบบบเดียวครับ... " -ตัดเข้าโฆษณา- โฆษก : "ครับ มาแล้วครับ กัดดดดดไม่ปล่อยยยยย กัดเล็ก กัดใหญ่ กัดไม่หยุด กัดแหลก กัดแบบหมาบ้า กัดจนตายกันไป ข้างนึง ที่นั่งเรียงหน้าจอทีวีต่อหน้าท่านผู้ชมนี่ คือรัฐมนตรีห้าท่านจากคณะ รัฐบาลที่แล้ว ประเด็นที่เราจะกัดดดดดในวันนี้คือ เป็นรัฐมนตรีอย่างไรถึง รวยกันนัก ก็เรื่องบัญชีทรัพย์สินส่วนตัวที่คณะกรรมการป้องกันการทุจริตฯ ประกาศ ออกมานั่นแหละครับ ตามกฎหมา-ยของรัฐธรรมนูญประเทศหลัง อานบุรี รัฐมนตรีทุกตัวต้องแจกแจงทรัพย์สินก่อนและหลังรับตำแหน่ง ใน บรรดา รัฐมนตรีสี่สิบท่าน ยอดทรัพย์สินส่วนตัวของรัฐมนตรีทุกท่านและ ครอบครัวรวมกันเท่ากับ 56,782,375,350.55 อัฐ ห้าหมื่นกว่าล้าน! ในจำ นวนนี้ กว่าครึ่งของคณะรัฐมนตรีและครอบครัวมีทรัพย์สินเกินหนึ่งพันล้าน อัฐ ตัวเลขนี้น่าตกใจ สูงมากเมื่อเทียบกับฐานะประชาชนทั่วไปที่อย่าว่าแต่ เงินล้านเลย เงินหมื่นอัฐก็ยังไม่เคยจับ ดังนั้นจึงเป็นหน้าที่ของเรา---รายการ กัดดดดด ไม่ปล่อยยยยย ที่จะกัดดดดดไม่ปล่อยยยยย ขอเริ่มที่ท่านนี้ก่อน ท่านรัฐมนตรีสมบัติครับ ทรัพย์สินที่ท่านมีตอนนี้ 5,432 ล้านอัฐ เป็นตัวเลข ที่สูงเอาการ โดยเฉพาะในสถานการณ์บ้านเมืองขณะนี้ ประชาชนบางตัวสง สัยครับท่าน ว่าทำไมทรัพย์สินของท่านถึงเพิ่มขึ้นมากเช่นนี้ หลังจากท่านเป็น รัฐมนตรีได้เพียงสองปี" รัฐมนตรีสมบัติ : "ขอบคุณครับที่เปิดโอกาสให้กระผม ได้ชี้แจง กระผมรอวันนี้มานานแล้ว สิ่งสุดท้ายที่กระผมอยากให้เกิดก็คือความ สงสัยที่พ่อแม่พี่น้องประชาชนมีต่อกระผม ซึ่งเป็นสิ่งที่กระผมยอมไม่ได้จริง ๆ ยอมไม่ได้จริง ๆ ครับ กระผมเป็นรัฐมนตรีมาสามสมัยแล้ว ทำดีมาตลอด กระ ผมอยากพูดมานานแล้ว..." โฆษก : "ท่านครับ เวลาเรามีน้อย กัดดดดดเข้าเป้า เลยดีมั้ยครับ?" รัฐมนตรีสมบัติ : "ทรัพย์สินที่กระผมได้มานั้นเกิดจากน้ำพักน้ำ แรงของกระผมและครอบครัวทั้งสิ้น ไอ้ห้าพันกว่าล้านอัฐที่ได้มา ค่อนหนึ่งก็มา จากดอกเบี้ยอย่างเดียว ส่วนใหญ่เป็นทรัพย์สินของตระกูลครับ" โฆษก : "แต่ ประชาชนเขาสงสัยครับ" รัฐมนตรีสมบัติ : "ขอเรียนถามคุณหน่อยเถอะ มันผิด ด้วยหรือครับที่กระผมเกิดมาในครอบครัวที่รวย ผมจะบอกให้ รัฐบาลชุดของ กระผมน่ะมีกรรม ไม่ว่ารัฐมนตรีตัวไหนกระดิกหาง เห่านิดหน่อย ก็ตกเป็นข่าว ทั้งนั้น เพราะมีพวกที่จ้องจับผิดอยู่แล้ว ก็พวกสื่อมวลชนนี่แหละ ทีเวลากระผม บริจาคเงินให้ชาวบ้านยากไร้เป็นล้าน ๆ ไม่เคยเห็นใครรายงาน กระผมบริจาค เงินมามาก คุณถามชาวบ้านจังหวัดที่เลือกกระผมเข้ามาก็ได้ ใคร ๆ ก็รู้ว่าผม ชอบบริจาค" ผู้ชมในห้องส่ง : (ตะโกนแทรก) "โดยเฉพาะช่วงเลือกตั้ง" รัฐมน ตรีสมบัติ : "เสียงหมาที่ไหนเห่า ผมฟังไม่ชัด" โฆษก : "ไม่ใช่เสียงเห่าครับ เป็นเสียงกัดดดดด รายการ กัดดดดดไม่ปล่อยยยยย เป็นอย่างนี้ครับท่าน ผู้ชม มีสิทธิ์กัดดดดดได้เต็มที่ ผมขอถามเรื่องเงินที่ท่านได้มา..." รัฐมนตรีสมบัติ : "กระผมจะบอกให้ ตระกูลกระผมมีที่ดินเป็นพัน ๆ ไร่ แต่ละที่ อยู่ใจกลางเมือง กระผมขายที่ดินไม่กี่แปลงก็ได้แล้วเงินเท่านี้ โธ่! กระผมจะ โกงไปทำไม อายุก็ปูนนี้แล้ว กระผมอยากทำอะไรที่เป็นที่จดจำถึงลูกถึงหลาน มากกว่า เรื่องโกงนะรึ ถ้าจะโกงง่ายนิดเดียว เซ็นแกร๊กเดียวเท่านั้น" โฆษก : "แต่ท่านไม่เซ็น" รัฐมนตรีสมบัติ : "ไม่เซ็นไม่เต๋าใด ๆ ทั้งสิ้น" โฆษก : "เรื่องสกปรกท่านไม่ทำ" รัฐมนตรีสมบัติ : "กระผมไม่ยอมทำ กระผมทำไม่ลง นรกจะกินเอา ขนาดรถ ตำรวจนำทางกระผมยังไม่เอาเลย กระผมเป็นสุนัขสมถะ กินอยู่ ง่าย ๆ คุณไป ดูบ้านผมสิ กระต๊อบชั้นเดียว ไม่มีอะไรเลย" โฆษก : "แล้วคฤหาสน์ริมน้ำที่..." รัฐมนตรีสมบัติ : "อ๋าย! ไอ้นั่นของกระผมซะที่ไหนเล่า ของเมีย" โฆษก : "ของเมียไม่ใช่ของท่านหรือครับ?" รัฐมนตรีสมบัติ : "กระผมไม่ใช่พวกเกาะเมียนะครับ กระผมหยิ่งในศักดิ์ศรี สอนลูก ๆ อย่างนี้มาตลอด" โฆษก : "ขอตัดไปที่สายจากท่านผู้ชมนะครับ สายแรกเชิญครับ" เสียงจากโทรศัพท์ : "อยากถามท่านรัฐมนตรีหน่อยครับถึงโครงการที่ท่าน เซ็นทิ้งทวนวันสุดท้ายที่ทำงาน ท่านจะว่ายังไงครับ?" รัฐมนตรีสมบัติ : "ดีครับที่ท่านผู้ชมโทรมาถาม ดีครับ อย่างนี้ถึงจะเรียกว่า การตรวจสอบแบบทรานสปาแรนส์ ผมขอถามกลับครับว่าที่กล่าวอ้างมานี้ มีใบเสร็จไหม? มีหลักฐานไหม? นอกจากจะกล่าวหากันพล่อย ๆ ถามหน่อย โครงการนั้นทำเพื่อใคร ก็เพื่อพวกคุณทุกตัว ทีไม่ทำก็ด่า ทำก็ด่า ผมน้อย ใจนะครับ เป็นนัขการเมืองนี่ยากจริง ๆ หมดวาระคราวนี้กระผมอยู่บ้านเลี้ยง หลานดีกว่า เล่นการเมืองนี่เปลืองตัวเปล่า ๆ " โฆษก : "ขอถามอีกท่านดีกว่า ครับ ท่านรัฐมนตรีเพิ่มทรัพย์ครับ ยอดทรัพย์สินที่ท่านรายงานคือ 2 ล้านอัฐ ขณะที่ของภรรยาท่าน 13,542 ล้านอัฐ ทำยังไงภรรยาท่านถึงรวยกว่าท่าน มาก ๆ เลยครับ?" รัฐมนตรีเพิ่มทรัพย์ : "แหม ก็ผมทำงานลูกเดียว เรื่องเงิน เมียจัดการหมด" โฆษก : "ท่านเป็นสามีประเภทยกเงินเดือนให้ภรรยาหมด หรือครับ?" รัฐมนตรีเพิ่มทรัพย์ : "ใช่ครับ ทุกวันนี้เมียให้มาใช้วันละร้อยอัฐ" โฆษก : "รวยขนาดนี้ยังให้ท่านเพียงร้อยเดียว?" รัฐมนตรีเพิ่มทรัพย์ : "โธ่! บางทีผมยังต้องยืมหมาขับรถเลย ไม่เชื่อถามใคร ต่อใครดู ไอ้การประหยัดแบบนี้แหละที่ทำให้เราสร้างฐานะขึ้นมาได้ สูตรนี้ผมไม่หวง" โฆษก : "โอ้โฮ! การประหยัดสามารถทำให้รวยได้ขนาดนี้เชียวหรือครับท่าน?" รัฐมนตรีเพิ่มทรัพย์ : "โดยพื้นเพเดิมภรรยาผมรวยครับ ที่บ้านเค้า ก็ขยันทำ มาหากิน ธุรกิจกระดูกอบแห้ง กระดูกรมควัน ล่าสุดก็ยังทำธุรกิจ ขุดกระดูก ไดโนเสาร์โบราณมาอบขายอีก คุณก็รู้กระดูกไดโนเสาร์น่ะใหญ่ แค่ไหน แต่ ละท่อนเลี้ยงสุนัขได้ทั้งหมู่บ้าน ตัดขายส่งออกได้เงินมากมาย กระดูกเรามี คุณภาพ ต่างประเทศนิยม" โฆษก : "ท่านผู้ชมในห้องส่งมีคำถามครับ" รัฐมนตรีเพิ่มทรัพย์ : "ดีครับ ผมก็ชอบครับไอ้ความทรานสปาแรนส์อะไรนั่น" ผู้ชมในห้องส่ง : "มีข่าวว่าท่านไปประเทศเกรย์ฮาวด์ก่อนหน้าที่มี ประกาศลด ค่าเงินอัฐไม่กี่วัน จริงมั้ยครับ?" รัฐมนตรีเพิ่มทรัพย์ : "ไปได้ยินมาจากไหน โธ่! ผมไปจริง แต่ไม่ใช่ เอาเงิน ไปแลกเป็นเงินต่างประเทศก่อนลดค่าเงินตามที่เป็นข่าว ผมไปติดต่อ ขาย กระดูก มีหลักฐานพิสูจน์ได้ มีใบเสร็จ" โฆษก : "เปลี่ยนเป็นอีกท่านนะครับ ท่านรัฐมนตรีพูนสินครับ บัญชีทรัพย์สิน ที่ท่านรายงานคือ 5 ล้านอัฐ ของภรรยาท่าน 1,221 ล้านอัฐ ของแม่บ้าน 221 ล้านอัฐ หมาขับรถ 125 ล้านอัฐ" รัฐมนตรีพูนสิน : "ก่อนอื่นกระผมดีใจที่ได้มาออกรายการ กัดไม่ ปล่อย..." โฆษก : "ของแท้ต้อง กัดดดดดไม่ปล่อยยยยย ครับ" รัฐมนตรีพูนสิน : "กระผมดีใจมากที่ได้มาถูกกัดดดดดในวันนี้ครับ สาบาน ได้ว่าดีใจจริง เพราะหลายครั้งที่กระผมชี้แจงบอกหนังสือพิมพ์ ชาวบ้านไม่ ค่อยเชื่อ น่าแปลกครับ ประเทศหลังอานบุรีเรานี่ ไม่ค่อยมีใครเชื่อความจริง กระผมก็ไม่อยากว่าอะไร เพราะเชื่อว่าความจริงก็คือความจริง ถ้ากระผมไม่ ซื่อสัตย์ ฟ้าดินย่อมต้องลงโทษแน่นอน สาบานได้ กระผมเห็นมา หลายตัว แล้วที่ผิดคำสาบานต่อประชาชนแล้วกระดูกติดคอตาย" โฆษก : "ท่านช่วย ตอบคำถามก่อนครับ" รัฐมนตรีพูนสิน : "ความจริงเหตุผลเดียวที่ทำให้กระ ผมและ ครอบครัวสร้างตัวได้ก็คือเราโชคดี พูดตรง ๆ ก็คือเรามักถูกล็อต เตอรีเป็นประจำ ตั้งแต่หนุ่มจนแก่นี่ กระผมถูกทั้งล็อตเตอรี หวยใน หวย นอก แทงม้า แทงบอล ไม่ว่าทำอะไรเป็นได้เงิน เห็นมั้ย กระผมว่าแล้วเชียว คุณเองก็ทำหน้าไม่เชื่อ สาบานได้ว่านี่เป็นความจริง" โฆษก : "ทำยังไงครับ?" รัฐมนตรีพูนสิน : "ไม่ต้องทำอะไรเลย เป็นเรื่องของโชคครับ ในโลกนี้จะมี พวกนึงที่มีประสาทสัมผัสที่หก กระผมเป็นหนึ่งในนั้น..." โฆษก : "ขอถามท่านว่า ทำไมแม่บ้านและหมาขับรถของท่านจึงมี ทรัพย์สิน..." รัฐมนตรีพูนสิน : "เดี๋ยวก่อน ๆ ใจเย็น ๆ กัดทีละเรื่องได้ไหม ผมยังพูดเรื่องสัม ผัสที่หกไม่เสร็จ คือยังงี้ครับ ตั้งแต่เด็กกระผมก็รู้ตัวดีว่ามีความสามารถพิเศษอันนี้ กระผมชอบนั่งทางใน เห็นเทวดาอยู่เสมอ" โฆษก : "เทวดาตัวเขียว ๆ นี่น่ะหรือ?" รัฐมนตรีพูนสิน : "ใช่ บางทีก็ไม่เขียว ออกทอง ๆ พูดถึงเทวดานี่มีหลายเกรด ที่มาเข้าฝันกระผมบ่อย ๆ มักเป็นระดับธรรมดามากกว่า ระดับสูงไม่ลงมาหาเราหรอก..." โฆษก : "เทวดาพวกนั้นบอกเลขหรือครับ?" รัฐมนตรีพูนสิน : "บางทีก็บอกตรง ๆ แต่บางครั้งก็ต้องมาตีความ" โฆษก : "งั้นช่วยบอกผมหรือท่านผู้ชมในห้องส่งนี้บ้างได้ไหมครับ? หางเลขก็ยังดี" รัฐมนตรีพูนสิน : "อย่าเลยคุณ เรื่องของฟ้าดินเอาไปบอกตัวอื่นไม่ได้หรอกครับ ผิดกฎแห่งจักรวาล กระผมจะบอกให้ เรื่องดวงเป็นเรื่องแปลก สุนัขไหนจะรวยมัน ก็ต้องรวย หนีไม่พ้น กระผมรู้ว่าพูดออกไปยังงี้แล้ว ต้องมีพวกไม่เชื่อ ช่างเถอะ กระผมชินซะแล้ว สาบานได้ว่าวันนี้กระผมมาพูดอย่างเปิดอก" โฆษก : "ท่านซื้อหวยใต้ดินไหม?" รัฐมนตรีพูนสิน : "เปล่า กระผมอุดหนุนหวยรัฐมากกว่า แต่ไม่มาก เท่าซื้อล็อตเตอรี นอก ซื้อทีเป็นปึกนะครับ" โฆษก : "อย่างนี้เงินทองไม่รั่วไหลหรือครับ?" รัฐมนตรีพูนสิน : "ตรงกันข้าม นี่กลับเป็นการเอาเงินต่างประเทศเข้ามาต่างหาก กระผมเห็นว่าไหน ๆ ก็ถูกอยู่เรื่อย ซื้อหวยนอกดีกว่า ตอนนี้เรายิ่งต้องการเงินต่าง ชาติอยู่ด้วย กระผมก็รักชาติน่ะครับ สาบานได้" โฆษก : "น่าเสียดายเวลามีน้อย จึงไม่มีโอกาสกัดดดดดเรื่องทรัพย์สินของ แม่บ้านกับหมาขับรถของท่าน เดี๋ยวเราจะมากัดดดดดท่านที่เหลือต่อ อย่าาาาา! อย่าเพิ่ง! อย่าเพิ่งลุกไปไหน ดูผู้อุปถัมภ์รายการก่อน แป๊บบบบบเดียวครับ สาบานได้ เอ๊ะ! นี่ผมไปติดคำว่า สาบานได้ มาจากไหน..." -ตัดเข้าโฆษณา- โฆษก : "ท่านผู้ชมครับ นี่คือรายการกัดดดดดไม่ปล่อยยยยย กัดอย่างเดียว กัดเจ็บ ๆ กัดเอาเรื่อง กัดเอาความจริงออกมา กัดดดดดมัน ให้หมด กัด กัด กัด วันนี้เรามากัดหาความจริงดูซิว่า เมื่อมีประกาศจากคณะกรรมการป้องกันการทุ จริตฯถึงรายการทรัพย์สินของคณะรัฐบาลที่ผ่านมา เราประชาชนรู้สึกยังไง ท่านรัฐมนตรีสินทวีล่ะครับ ทรัพย์สินที่ประกาศออกมา 22,320 ล้านอัฐ สูงที่สุดในคณะรัฐบาล?" รัฐมนตรีสินทวี : "โอ้ย! ของผมมีอยู่ไม่กี่ล้านเอง..." โฆษก : "ที่เหลือก็ของภรรยาเหมือนกัน?" รัฐมนตรีสินทวี : "เป็นเรื่องช่วยไม่ได้ ความรวยเป็นเรื่องช่วยไม่ได้ ก็แต่งกับหมา รวยน่ะ ทำไงได้ จะให้แกล้งจนรึ" โฆษก : "ท่านเคยคิดมั้ยครับว่า ประชาชนจะสงสัยลับลมคมใน..." รัฐมนตรีสินทวี : "ช่างศีรษะมันปะไร ผมทำงานอย่างถูกกฎหมา-ย ทุกประการ สังคมเรามีพวกที่อิจฉาตาร้อนเยอะ ทำไงได้ นี่เป็นโลกของการอิจฉาริษยา เห็นตัวอื่นดีกว่าตัวเองมิได้" โฆษก : "แต่ท่านครับ ทำไงครับถึงรวยได้ขนาดนี้ เพราะลำพัง เงินเดือน รัฐมนตรีอย่างเดียวไม่น่าจะสร้างตัวได้ขนาดนี้" รัฐมนตรีสินทวี : "ใครจะงอตีนทำงานประจำอย่างเดียวเล่าคู้ณ! ผม ทำทุก อย่าง งานเล็กงานใหญ่ อาศัยที่วางแผนเก่ง รู้จักสุนัขมาก" โฆษก : "มีบางตัวว่าท่านคลุกคลีกับนายธนาคารหลายตัว แล้ว..." รัฐมนตรีสินทวี : "เหลวไหลทั้งเพ ไอ้พวกที่เขียนข่าวแบบนั้นเป็น พวกปาก คนทั้งนั้น เป็นนัขการเมืองก็ต้องมีเพื่อนฝูงมาก ๆ ซี แหม! ไอ้การ ไปกิน เหล้ากับนายธนาคารแปลว่าเราต้องทุจริตด้วยหรือ" โฆษก : "อ้า! มีคำถามจากท่านผู้ชมทางบ้านเข้ามาครับท่าน เชิญ ครับ" เสียงทางโทรศัพท์ : "คำถามของดิฉันคือ ทำไมรัฐมนตรีชุดนี้รักเมียมาก มีเงินทองเท่าไหร่ยกให้เมียหมด ดิฉันแต่งงานมาหลายปีไม่เห็นสามีทำ อย่างนี้บ้างเลย ทุกวันนี้ต้องทำงานหาลำไพ่พิเศษ เหนื่อยมากเลยค่ะ" รัฐมนตรีสินทวี : "ผมว่าคุณผู้หญิงที่ถามนี่โชคร้ายในเรื่องความรัก นะครับ น่าอาภัพมาก น่าจะเลิกกับสามีไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด ชะ! ผู้ชายอะไรไม่รู้จัก โรแมนซ์เสียเลย ชีวิตแบบนี้เฉานะครับ เฉามาก ความรักคือความสดชื่น ความรักคือสรรพสิ่ง..." โฆษก : "ท่านช่วยตอบคำถามก่อนได้ไหมครับ?" รัฐมนตรีสินทวี : "ถ้าคุณโชคดีพบรักกับหญิงหลังอานดี ๆ สักตัว คุณจะเข้า ใจว่าทำไมเราจึงยอมทำงานหนักเพื่อเมีย ความรักก็คือคำตอบ ความรัก เป็นสิ่งที่ดี เป็นสิ่งจรรโลงโลก ส่วนเรื่องเงินทองน่ะของนอกกาย เมียย่อม สำคัญกว่าอยู่แล้ว คุณว่ามั้ย?" โฆษก : "ท่านเป็นหมาโรแมนติคจริง ๆ น่าอิจฉาแทนภรรยาท่าน จริง ๆ อีกคำถามครับ ผู้ชมทางบ้านฝากถามว่า ทำไมมีเงินทองมากมายแล้ว ไม่ คิดแจกจ่ายชาวบ้านที่ยากไร้บ้างครับ?" รัฐมนตรีสินทวี : "เป็นคำถามที่ดีมากครับ ขอบพระคุณท่านที่ถาม คำตอบ ก็คือ เราออกเงินช่วยเหลือชาวบ้านมาโดยตลอด แต่เราไม่ต้องการ เปิดเผย..." โฆษก : "โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเลือกตั้ง?" รัฐมนตรีสินทวี : "กัดสมกับเป็นรายการกัดไม่ปล่อยจริง ๆ ครับ" โฆษก : "ของแท้ต้อง กัดดดดดไม่ปล่อยยยยย ครับ" รัฐมนตรีสินทวี : "กัดแรงถึงใจจริง ๆ อย่างนี้สิครับดี เพราะรัฐมนตรีเป็นหมา ของประชาชน ต้องผ่านการตรวจสอบได้ ไม่มีนอกมีใน อย่างนี้สิผมชอบ แต่ผมว่าคุณอย่ามองโลกในแง่ร้ายอย่างนั้นสิครับ เดี๋ยวแก่เร็ว พวกผมน่ะ เป็นพวกที่ชอบปิดทองหลังพระครับ ขออนุญาตพูดอะไรหน่อย เถอะครับ บ้านเมืองเรานี่แปลกอยู่อย่างหนึ่ง คืออะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับ รัฐมนตรี เป็นต้องตัดสินให้ผิดไว้ก่อน ยี้ไว้ก่อน ทุจริตไว้ก่อน ผมว่ามันไม่ ยุติธรรม มีกระดาษทิชชูไหมครับ ผมอยากร้องไห้..." โฆษก : "ท่านผู้ชมครับ มาถึงรัฐมนตรีท่านสุดท้าย ท่านรัฐมนตรี บุญดีเป็น หลังอานหนุ่มรูปหล่อ ทรัพย์สินที่แจกแจงไม่เบาเหมือนกัน 1,467 ล้าน ยังโสดนะครับ รวย หล่อ แล้วยังโสด ท่านพอเล่าให้ฟังได้ไหมครับว่าทำไม..." รัฐมนตรีบุญดี : "ว่าทำไมผมถึงรวยอย่างนี้? เรื่องมันยาว รายการคุณมีเวลา พอหรือ?" โฆษก : "เล่าคร่าว ๆ ก็ได้ครับ" รัฐมนตรีบุญดี : "ผมน่ะเป็นหลังอานที่รักการผจญภัย ตั้งแต่เด็ก ยายผมมัก เล่าเรื่องเกี่ยวกับนิยายปรัมปรา ประเภทเมืองลับแลอะไรเทือกนั้น มันเลยฝังใจ เมื่อโตขึ้นผมก็มักเข้าป่าเสาะหา..." โฆษก : "เสาะหาเมืองลับแล?" รัฐมนตรีบุญดี : "ใช่ ใช่" โฆษก : "ท่านครับ แล้วมันเกี่ยวกับบัญชีทรัพย์สินตรงไหนครับ?" รัฐมนตรีบุญดี : "อย่าเพิ่งถาม มันเกี่ยวกันแน่ ผมเล่าถึงไหนแล้ว? อ้อ! ผมเดินป่าอยู่หลายปี ขึ้นเหนือล่องใต้ มีอยู่วันนึง ผมตั้งแค้มป์อยู่ที่ชายป่า หนองหมาร้อง ทางเหนือของประเทศหลังอานบุรีน่ะครับ ถ้าไปจากเมือง หลวง ก็ราว ๆ หกร้อยกว่ากิโลเมตร เดินเท้าสองวันจะถึงหุบเขาหมาร้องไห้ เหตุที่เรียกหุบเขาหมาร้องไห้ก็เพราะภูเขาลูกนั้นมีรูปร่างเหมือนหมายืน มีตาน้ำตรงปลายหินข้างบนไหลเอื่อย ๆ ลงมา ดูเหมือนหมายืนร้องไห้จริง ๆ จากหุบเขานั่นเดินทางไปอีกครึ่งวันจะพบแม่น้ำขวางอยู่ ล่องแพไปตามแม่ น้ำสายนั้นสักสามชั่วโมง ขึ้นฝั่งแล้วเดินเท้าอีกราวสองวันสองคืน ผ่านดงต้น ไม้กินหมา ก็จะถึงหุบเขาชื่อ..." โฆษก : "เอาเป็นว่าไกลมากก็แล้วกัน" รัฐมนตรีบุญดี : "จากที่นั่นเดินเท้าต่ออีกสองวันจะถึงเขาแม่หม้าย เหตุที่ ชาวบ้านเรียกว่าเขาแม่หม้ายก็เพราะครั้งหนึ่งนานมาแล้ว..." โฆษก : "ได้โปรดย่อหน่อยเถอะครับท่าน" รัฐมนตรีบุญดี : "คุณเคยไปที่นั่นมั้ย เป็นป่าทุรกันดารมาก ทั้งทาก ปลิง ค้างคาวกินเลือด ต้นไม้กินหมา ผีป่า สารพัด ตอนนั้นเป็นเวลาเย็น อากาศ มัวซัว ผมเอนกายพักหลังจากที่เหนื่อยจากการเดินป่ามาทั้งวัน ทันใดนั้นผม เห็นร่างหนึ่งคลานออกมาจากราวป่า ผมคิดว่าตัวเองตาฝาดไป เพ่งดูอีกนาน สายตาไม่ได้หลอกผม ผมลุกขึ้น "ร่างนั้นเป็นชาวเกรย์ฮาวด์ตัวหนึ่งในสภาพ ผอมโซ เห็นกระดูกซี่โครงสองสามซี่ทะลุออกมา ลิ้นของเขาห้อยยาว เขาอยู่ ในสภาพขาดสารอาหารมานานหลายสัปดาห์ ผมไม่รู้ว่าเขารอดชีวิตมาได้ยัง ไงจากป่าโหดนั่น เขาร้องว่า 'น้ำ ขอน้ำกินหน่อย' "ผมเอาน้ำให้เขา เมื่อดื่ม เสร็จเขาก็เล่าให้ผมฟังว่า เขาบาดเจ็บ หลังจากเดินป่ามานานหลายเดือน เขา เล่าถึงเมืองลับแลที่ซ่อนอยู่หลังขุนเขา ทะมึนโน่น มันเป็นเมืองที่ตัดขาดทุก อย่างจากโลกภายนอก..." โฆษก : "เรื่องของท่านอีกยาวมั้ยครับ รายการเรายังเหลืออีกไม่กี่นาที..." รัฐมนตรีบุญดี : "ผมเล่าถึงไหนแล้ว? อ้อ! ที่นั่นมีแก้วแหวนเงินทองมหาศาล ที่เราใช้กันในร้อยชั่วชีวิตก็ไม่หมด ไม่เคยมีใครไปถึงสถานที่นั่น มาก่อน นัข เดินทางทุกตัวที่หวังไปหาขุมทรัพย์ตายกลางทางทั้งนั้น เนื่องจากต้องผจญกับ อันตรายสารพัด..." โฆษก : "เอาไว้โอกาสหน้าผมจะเชิญท่านมาออกรายการสารคดีเดินป่าล่า สัตว์จะเหมาะกว่าครับท่าน" รัฐมนตรีบุญดี : "เดี๋ยวอย่าเพิ่งขัด เขาเล่าว่าเขาได้ลายแทงมาจาก นัขเดิน ทางอีกตัวหนึ่ง ที่ได้มาจาก..." โฆษก : "ท่านครับ เวลาของเรา..." รัฐมนตรีบุญดี : "เอาเป็นว่าก่อนเขาตาย เขามอบลายแทงทางเข้าสู่ เมืองลับแลนั้นให้ผม ผมก็ไปตามลายแทงนั้น ผมเดินทางอยู่นาน..." โฆษก : "เป็นอันว่าบัญชีทรัพย์สินของท่านได้มาจากเมืองลับแล ท่านผู้ชม ครับ นี่คือรายการกัดดดดดไม่ปล่อยยยยย อาทิตย์หน้า..." รัฐมนตรีบุญดี : "ผมยังเล่าไม่จบ..." โฆษก : "อาทิตย์หน้าผมจะตามล่าผู้ร่วมรายการมาอีก ในตอนที่ชื่อว่า ทำไมรัฐมนตรีถึงชอบมีเมียน้อย จริงหรือไม่ ผิดหรือไม่ ถูกหรือไม่ ไม่ต้องห่วง ผมจะกัดดดดด.....ไม่ม่ม่ม่ม่ม่.....ปล่อยยยยย....." -จบรายการ-